Türkiye Tarafından Onaylanan ILO Sözleşmeleri
3. HAFTALIK DİNLENME (SANAYİ) SÖZLEŞMESİ – C 14
ILO Kabul Tarihi: 25 Ekim 1921
Kanun Tarih ve Sayısı: 11 Şubat 1946 / 4865
Resmi Gazete Yayım Tarihi ve Sayısı: 16 Şubat 1946 / 4634
Milletlerarası iş Bürosu idari Meclisi tarafından vaki davet üzerine Cenevre'de 25.10.1921 de 3
üncü toplantısını yapan Milletler Cemiyeti Milletlerarası iş Teşkilatı Genel konferansı,
Gündemin 7’nci maddesini teşkil eden, sanayide hafta tatili meselesi hakkında bazı tekliflerin kabulünü ve;
Bu tekliflerin bir Milletlerarası İş Sözleşmesi şeklini almasını kararlaştırdıktan sonra,
Versay Antlaşmasının 14’üncü kısmında ve diğer barış antlaşmalarının mütenazır kısımlarında
mevcut hükümler gereğince, Milletlerarası İş Teşkilatı üyelerinde onanmak üzere, aşağıdaki Sözleşme
Projesini kabul etmiştir:
Madde 1
•
•
•
•
Bu Sözleşmenin uygulanması bakımından;
Maden ve taş ocakları ile herhangi bir maddeyi topraktan çıkartmak;
Maddelerin malı, tadili, temizlenmesi, tamiri, süslenmesi, ikmali, satış için hazırlanması ve
yıkma işleri, gemi inşası, elektrik ve genel olarak her türlü muharrik kuvvet, istihsal, tahvil ve
nakil işleri dahil, maddelerin şekillerinin kısmen ve ya tamamen değiştirilmesi;
Her nevi bina, demiryolu, tramvay, liman, dok, dalga kıran, kanal, nehirlerde sefer tesisatı, yol,
tünel, köprü, su bendi, ana ve adi lağım, kuyu, telefon, telgraf, elektrik tesisatı, havagazı, su tesisatı ve tevzi ve diğer yapı işleri ile bunlara ait tamir, bakım, tadil, yıkma, hazırlama ve temel işleri;
Dok, rıhtım, iskele ve antrepolarda eşyanın boşaltılıp yüklenmesi, taşınması ve işlenmesi dahil el
ile taşıma işleri hariç, insan ve eşyanın kara, demiryolu ile nehirlerde nakli işleri;
Yukarıdaki sayım, sınai müesseselerde çalışma müddetinin günde sekiz ve haftada kırk sekiz saat
olarak tahdidini istihdaf eden Washington Sözleşmesinde, her Hükümet tarafından kabulü derpiş edilen
istisnalar bu Sözleşmeye uygulanmaları kabil olduğu derecede nazara alınmak kayıt ve şartı altında
yapılmıştır.
Yukarıdaki sayımdan başka, her üye, lüzum gördüğü taktirde, bir taraftan sanayi ve diğer taraftan
tarım ve ticaret arasındaki hududu tayin edebilir.
Madde 2
Resmi veya hususi herhangi bir sınai müessesede veya onun müştemilatında çalışan bütün
şahıslar, bundan sonraki maddelerde derpiş olunan istisnalar nazara almak şartıyla, her 7 günlük bir devre
içinde fasılasız en az 24 saat zarfında istirahatten istifade edeceklerdir.
Bu istirahat, imkan dairesinde bir müessesenin bütün mensuplarına aynı zamanda verilecektir.
İstirahat mümkün mertebe, memleket veya bölge gelenek ve adetlerinde yer alan günlere rastlayacaktır.
26
17